Sperwer

Ik stond eens in een bosje in de polder, toen ik een koolmees vlak voor mijn neus voorbij zag scheuren met een sperwer achter zich aan. Het licht viel op de felgele iris van de sperwer. Lees verder!

Torenvalk

Gisteren zag ik een torenvalk bij ons om de hoek, langs een weg. Opmerkelijk genoeg broedde er vorig jaar een klein stukje verderop een sperwer. Kennelijk zit er soms wat overlap in de territoria van die twee. Ik vraag me af wat een sperwer doet als hij een torenvalk ziet. Lees verder!

Bruine kikkers. Veel bruine kikkers! En een virus?!

De bruine kikker. Goed tegen de mieren en de muggen, en in april goed voor leuke nachtelijke concerten.
Nu zijn ze veel minder luidruchtig dan hun groene kwaakgenoten, die hele buurten wakker blèhren, maar het blijft een paar nachten feest. Tot het kikkerdril gelegd is en de kikkers weer hun weg gaan. In onze tuin, in de buurt – ik weet het eigenlijk niet. Maar: zag ik nu een kikker met een virus? Lees verder.

Het Rietveld

De naam alleen al: Het Rietveld. Als je een woord leest, krijg je daar een beeld bij. Bij ‘Rietveld’ denk ik niet aan de opgewaardeerde meubelboer uit de vorige eeuw maar aan libellen, poldervaarten. Rietzangers. Molens! Lees verder.
En let op: er is een moorkop te verdienen.

Smient

Ik liep twee weken geleden door de polder, om te zien of ik al grutto’s kon zien. Kievitten zag ik anderhalve week geleden al. Maar nee. Nog niks. Ik weet wel een plekje hier in de buurt waar ze ‘het eerst’ aankomen, maar daar vind ik het niet mooi. Dan maar even geduld. En de smienten bekeken – die met een paar weken wegtrekken naar het hoge noorden om te broeden. Lees verder.

De webwinkel

Omdat ik deze website toch ergens van moet betalen heb ik een winkel.
Het begon met de verkoop van natuurfoto’s maar vraag en aanbod zijn in de loop van de tijd uitgebreid.
Tegenwoordig maak ik ook portretten, visitekaartjes en posters. Er is dus verbouwd; kijk gerust rond. In deze winkel komt er geen glibberige verkoper vragen of hij u ergens mee kan helpen.

Koopt U Dolf zijn waren! Hoort en zegt het voort!
En nog steeds geldt: iedere tiende aanmelder (zie: ‘volg Dolf’) krijgt gebak!

Hollands licht (2)

Ik heb wel eens eerder wat over Hollands Licht geschreven. Hollands licht zie je (behalve in het echt) het mooist bij de schilders van de Haagse School. Maar zo mooi fotograferen lukt niet. Lukt mij niet, althans. De stand in de wedstrijd Haagse School – Dolf Siebert is nog steeds 100 tegen 0.
Desondanks stapte ik gisteren gewoon weer op de fiets. Lees verder.

Boomkruiper

Vanacht droomde ik dat er een aantal muizen in ons huis rondliepen. Leuk. Maar hoe kwamen ze in mijn droom terecht? Ah. Vrijdag zagen we twee boomkruipers en het lijkt dan altijd even alsof je een muis tegen een boom op ziet klauteren. Lees verder!

Grijze zeehond deel 2

Maarten Schoemaker is behalve een goede vriend ook enthousiast verzamelaar van fossielen. Hij schrijft over de vreemde en interessante vondsten die hij, over het algemeen op het strand, doet. Over het algemeen onder zijn alias Mees Brilmans. Deze keer: fossiele grijze zeehonden. Of fossiele botten van grijze zeehonden of botten van fossiele…. nou ja. Iets met fossielen. Lees verder!

De grijze zeehond: the killer seal

Maarten Schoemaker is behalve een goede vriend ook enthousiast verzamelaar van fossielen. Hij schrijft over de vreemde en interessante vondsten die hij, over het algemeen op het strand, doet. Over het algemeen onder zijn alias Mees Brilmans. Tijd voor weer een gastbijdrage van zijn hand. Deze keer: de grijze zeehond. Minder lief dan het lijkt. Of: the killer seal. Of zelfs: the seal killer. Brrrr… Lees verder!

Waarom is de roodborst niet schuw?

Ook in onze tuin huist een roodborst. Een mooi beestje en makkelijk te fotograferen. Hij is niet schuw, zoals ander tuinvogels dat vaak zijn. Maar waarom niet? En is het wel elk jaar dezelfde roodborst die we in de tuin zien? Lees verder!

Over abstracte kunst.

Buiten lopen met je camera en geen foto’s maken. Vermoedelijk is het allemaal aan jezelf en je humeur of je gebrek aan inspiratie te wijten dat je geen foto’s maakt, maar natuurlijk geef je het licht, de regen of de hondenpoep onder je schoen de schuld. Lees verder! (want na zo’n introductie sta natuurlijk te popelen!).

De pimpelmees

Je zou kunnen denken dat de pimpelmees zijn naam heeft omdat hij een pimpelpaarse pet draagt. Maar: neen.  In 1562 kwam de naam pimpelmeese al voor, en pimpelpaars is pas in 1610 aangetroffen. Doe je voordeel met deze kennis. En lees verder.

Gewone vogels

Het is herfst, en iedereen hier was de afgelopen week in de lappenmand. Deze week ben ik de klos: als ik praat klinkt ik als Jan van Veen met een fles whiskey achter zijn kiezen. Lees verder…

Bestrijding! ‘Wel en wee in de natuurtuin’ deel 4.

Vandaag in het vierde deel de soapserie ‘Wel en wee in de natuurtuin’: bestrijding. Van wat? Goeie vraag.
Je kunt je inderdaad afvragen wat er in een tuin eigenlijk te bestrijden valt. Immers: als het goed is houdt de boel zichzelf in evenwicht. Tuurlijk, er wordt wel eens een plant door slakken opgevroten, en we hebben we luizen op de rozenbottel. Maar wat niet overleeft in de tuin hoort er gewoon niet thuis. Die constatering scheelt een hoop werk. Lees verder!

Wel en wee in de natuurtuin (3): het natuurdagboek

We realiseerden ons al snel dat je in zo’n natuurtuin niet alleen van alles moet doen: je moet er ook van genieten. Rustig kijken naar de vruchten van die noeste arbeid. Hoewel vruchten – daar hebben het een andere keer over.
Ik bedoel: achterover leunen en kijken naar welke dieren je tuin weten te vinden. En wat er allemaal gebeurt. Kortom: deel 3 van de soapserie ‘Wel een wee in de natuurtuin’.  Lees verder!

 

 

Engelsmanplaat. En zere poten.

De naam ‘Engelsmanplaat’ komt van de stranding van een schip van de Schiermonnikoogse schelpenvisser Feye Willems Engelsman in 1708. En het schijnt dat er nog  restanten van het wrak te zien zijn. Moet je er wel eerst even heen lopen, vanuit Wierum, over het Wad. Heb ik trouwens ooit gedaan.  Lees verder!

Dode zeehonden in Duitsland: dodelijk virus?

Tja, het lijkt weer prijs: dode zeehonden in Duitsland. In Denemarken, bij Anholt, werden eerder al pakweg 100 dode zeehonden gevonden waarbij men aanvankelijk dacht aan de zeehondenpest (het ‘phocine distemper virus’) – maar autopsie wees uit dat de Deense zeehonden waren gestorven aan een longinfectie als gevolg van een bacterie. Het gaat om kwetsbare en zwakke dieren en niet, in tegenstelling tot de zeehondenpest – om gezonde dieren die sterven. Lees verder.

 

 

Soap: Wel en wee in de natuurtuin

Wij hebben een natuurtuin. Dat betekent niet dat het een zooitje is; stap voor stap maken we de tuin steeds mooier. Maar de natuur heeft een belangrijke plek. Vogels, insecten, zoogdieren, amfibieën: allemaal welkom (en aanwezig). De tafel is gedekt.
Zonder slag of stoot gaat dat niet en goedbeschouwd is het een soapserie op zich. Daarom vandaag de dubbele pilotaflevering van de serie ‘Wel en wee in de natuurtuin’. Lees verder!

 

 

Soundcloud Audio Post Format

Malorum temporibus vix ex. Ius ad iudico labores dissentiunt. In eruditi volumus nec, nibh blandit deseruisse ne nec, vocibus albucius maluisset ex usu.

Read More

Is dat nou zielig? Pijn in de microkosmos.

Op het veldje achter ons huis zag ik een week of twee terug tot mijn plezier grote aantallen paardenbijters jagen. Die doen dat graag in groepen. Het was prachtig: in het strijklicht van de namiddagzon (dit kan zo in een doktersroman) glinsterden hun vleugels alsof ze van gouddraad gesponnen waren. En ze vraten een heleboel muggen en vliegen op. Lees verder.

 

 

Duivenvoorde

Tussen de Starrevaartplas en de Meeslouwerplas in viel me nu pas op dat je op enig moment tussen de boerderijen en de bomen door een glimp van kasteel Duivenvoorde (dat bijna twee kilometer verderop ligt) kan opvangen. Een gezicht dat in de afgelopen 100 jaar weinig veranderd zal zijn. Maar wie is het ooit opgevallen? Lees verder.

 

 

 

Sprinkhaanzanger

Ooit maakte ik samen met Maarten (ja, die) een prachtige tocht in onze kayak. Van onze laatste centen hadden we een kampeeruitrusting gekocht en in de kayak gepropt. Onze tenten stonden aan de rand van de Nieuwkoopse plassen. Het moet eind juli geweest zijn. En ergens tussen rietkragen hoorden we iets wat me jaren is blijven intrigeren.  Een bescheiden mysterie in het moeras. Lees verder!

 

 

Regen

Waar komt al die regen vandaan?! Waar het woord regen vandaan komt weten we.

regen* [neerslag] {oudnederlands regan 901-1000, middelnederlands regen, rein} oudsaksisch, oudhoogduits regan, oudfries rein, oudengels, oudnoors regn, gotisch rign; buiten het germ. latijn rigare [besproeien], litouws rokė [motregen], albaans rrjeth [vloeien]. Lees verder!

 

 

 

Onbewoonde eilanden

Op Engelsmanplaat staat een huisje. ’s Avonds, als ik in bed lig en niet meteen kan slapen, droom ik ervan op daar te wonen. Ver van al het gezeik van iedereen. Lees verder!

 

 

Velduil op Schiermonnikoog

Het was prachtig weer, we waren op de Binnenkwelder van Schiermonnikoog. Wat valt er dan nog te wensen?
We zochten en vonden kiekendieven. Graspiepers zongen overal om ons heen (dazen beten in onze benen, maar bij die constatering laten we het even), en zo stonden een poosje tevreden om ons heen te kijken, toen mijn vrouw zei: “Roofvogel op 13:00 uur!”. Ik keek door mijn lens – het was een velduil! Lees verder.

 

 

 

Het verprutsen van een landschap

Ik ga klagen. Mooie uitzichten: voor normale mensen een lust voor het oog. Maar voor wethouders en projectontwikkelaars een kans om nieuwbouw neer te plempen.
Een overbodig industrieterrein, een pretpark of een horecagelegenheid die niet strookt met het bestemmingsplan, waar niemand om heeft gevraagd, maar die er toch komt. Lees verder.

 

 

 

Bruine kiekendief

Er zitten bruine kiekendieven in de buurt. Gisteren, na het eten ging ik er snel heen. Om een bruine kiekendief mooi te fotograferen moet je natuurlijk mazzel hebben: mooi licht, mooi zicht, enzovoorts. En geen domme dingen doen. Gisteravond presteerde ik het om tot twee keer toe op de verkeerde plek te staan. Ik had ze ergens anders dan verwacht zien landen, en posteerde me waar ik zicht had op de nieuwe plek. Vervolgens landden ze weer op de oorspronkelijke plek.
Het is net als bij de kassa in de supermarkt wisselen van rij: slecht plan. Lees verder!

De blinde bij: stuimeelvreter

Over zweefvliegen heb ik al vaker wat geschreven. Maar nu er van alles bloeit in de tuin is er een extra dimensie te ontdekken aan al die bijen, hommels en andere stuifmeelvreters die ze nog leuker maakt om naar te kijken. Lees verder!

 

Elf jonge vossen

De vos breidt zich uit over Nederland. En nu ook hier en dat is goed. Immers: de aanwezigheid van zo’n toppredator betekent dat het goed gaat met de voedselketen. Trouwens: dat hele ganzenprobleem laat zich makkelijk oplossen door de natuur: hallo vos! Lees verder.

 

Knutsel mee met Maarten: bouw een gans, deel 2 t/m 4

Maarten Schoemaker is behalve een goede vriend ook enthousiast verzamelaar van fossielen. Hij schrijft over de vreemde en interessante vondsten die hij, over het algemeen op het strand, doet. Over het algemeen onder zijn alias Mees Brilmans. Dit keer deel 2 t/m 4  van de handleiding voor het reconstrueren van een ganzenskelet. Pas op: vandaag gaat het meuren!
Lees verder…

Knutsel mee met Maarten: ganzenskelet met naamkaartje

Maarten Schoemaker is behalve een goede vriend ook enthousiast verzamelaar van fossielen. Hij schrijft over de vreemde en interessante vondsten die hij, over het algemeen op het strand, doet. Over het algemeen onder zijn alias Mees Brilmans.

Deze keer een handleiding voor het opzetten van een ganzenskelet. Want hoe doe je dat eigenlijk, een mooi skelet in elkaar zetten? Of om in Maarten’s termen te blijven: een ganzenspicht. Vandaag deel 1. Lees verder!.

Over de roodborsttapuit én over dagdromen

Soms is een beetje hulp of een goed advies heel welkom. Vorige week kwam ik ergens buiten de stad een bevriende vogelaar tegen, die een leuke tip gaf: hij legde uit waar ik een roodborsttapuit kon vinden. Ik stond om 6:30 uur op, fietste naar de bewuste plek, bleef een tijdje rustig rondkijken en…ja! In de ochtendzon. Lees verder!

Een b24, een crash en een boerderij.

2 augustus 1921.
Het is een warme dag: 32 graden en onbewolkt. Op een boerderij  aan de Noord-aase vliet bij Zoeterwoude voert iemand de kippen. Het ruikt naar hooi. In de buurt zijn staan steeds de molens die in de zeventiende eeuw de polders droog hebben gemalen. Ze zijn nog in gebruik.
Bijna 6000 kilometer verderop wordt in Scranton (Pennsylvania) een jongetje geboren: John.

Lees verder.

Een huwelijkscadeau voor mevrouw visdief

Huwelijkscadeau is het juiste woord niet, want visdieven zijn monogaam. Ze komen elk jaar op dezelfde plek om elk jaar een nieuw gezin te stichten. En er hoort een ritueel bij. De visdief weet namelijk: geef je vrouw een vis en je zit gebakken. En dat werkt in elk geval bij visdieven. Lees verder!

Rietzanger

Acrocephalus schoenobaenus. Dat betekent volgens mijn bronnen iets als spitskoppige beklimmer van biezen en russen. Het is de zondagse naam van de rietzanger. En wát een naam. Maar laten we hem eens nader bezien.

Acro betekent iets als het hoogste, aan de top staan, en biezen heten in het latijn schoenoplectus. Maar zoals vaak blijft er nog een vraag over: cephalus was een Athener, zoon van Hermes en Herse. Wat hij van doen had met dit vogeltje, of beter: wat dit vogeltje met hem van doen heeft is mij een raadsel. Lees verder!

Luchtgevecht: kievit versus kiekendief

Kieviten zijn in de buurt van het nest behoorlijk agressief en aldus worden vooral kraaien en roofvogels zoals de kiekendief of de buizerd aangevallen. Dit keer was een bruine kiekendief de klos. Lees verder!

Nieuwe foto’s in de portfolio

Ik heb maar weer eens wat nieuwe  foto’s (uit mijn archief) in mijn portfolio opgenomen. Gewoon, omdat het kan. Op de beginpagina (klik op het logo linksboven) even naar beneden scrollen (onder ‘recent toegevoegd’) et voilà.

En: er zijn weer wat nieuwe inschrijvingen op deze website geregistreerd.
Voor nieuwe bezoekers: Iedere tiende inschrijver krijgt gebak – en we naderen de 30! Als je je nu inschrijft is de kans op gebak dus groot! Wie zelf tien inschrijvers weet aan te brengen krijgt natuurlijk dubbel gebak.

Rode soldaten en hotels

Wie hier kwam om te lezen over bolsjewistische soldaten en hun tijdelijke verblijfplaatsen komt van een koude kermis thuis. De rode weekschildkever is hier het onderwerp. Dat en de insectenhotels in onze tuin.
De rode weekschildkever (je ziet ze vanaf nu vaak op schermbloemen) is een carnivoor die ook wel ‘rood soldaatje’ wordt genoemd.  Weer zo’n stomvervelend verkleinwoord. En een volkomen onterechte liefkozing:  de rode soldaat is sterk giftig. Lees verder!

De buurtkruidentuin: adoptiegroen

Nederland vertegelt. Steeds meer mensen willen een tuin zoals je die bij rouwcentra en crematoria ziet: lekker strak met veel tegels. En soms zelfs kunstgras! Een dooie boel, kun je met recht zeggen.
Maar je kunt iets tegenover die tegeltrend zetten! Adoptiegroen heet het.  Lees verder.

Zeearend

Ik val maar met de deur in huis: dit gaat over de lelijkste foto’s op deze website. Maar ook over scholeksters, grutto’s, en een zeearend.

Gisteren was ik gaan fietsen met zoon Bram (2) en grote vriend Jonathan (3) in de fietskar. Op weg zag ik een groep scholeksters wervelen. Prachtig! Dat wervelen bij scholeksters schijnt trouwens van doen te hebben met paarvorming en wellicht zelfs conditietraining.
Maar die schoonheid kon de heren slechts marginaal boeien. Ik ging vandaag terug, alleen, maar met camera. Lees verder!

Steenloper

In de Scheveningse wijk Duindorp, zo las ik, is de PVV de bij de gemeenteraadsverkiezingen de grootste partij geworden. En dat bracht me iets in herinnering. Nee – geen politiek correct gezwets op deze website. Het deed me heel ergens anders aan denken.

Ik liep tijdens mijn studie stage, ergens in Scheveningen. Een jaar lang liep ik elke pauze naar het strand en het noordelijke havenhoofd. Ik zag dat de zee elke dag een andere kleur heeft, dat zwanen ook in zout water zwemmen en ik zag steenlopers. Ik zag een hondshaai, en haalde mijn voet open aan een mossel. Lees verder!

 

Winterkoning, holbewoner, troglodiet

Het klinkt als een rij scheldwoorden waarvan er een niet in het rijtje thuis hoort. En ergens klopt dat wel, want ik gebruik het woord troglodiet (holbewoner) nog wel eens ter bemoediging van een collega. Maar troglodytes troglodytes is de wetenschappelijke naam van de winterkoning. En dit is een verhaal over leugens en bedrog. Lees verder!

Van stam tot bank

Ergens zag ik een paar mooie stammen liggen. En ik wilde nog eens een tuinbank maken voor Bram. Bram was op de driewieler en die heeft een kleine laadbak, dus we hebben drie keer heen en weer gelopen tussen huis en bosperceel: telkens met een stam rechtop in de laadbak. Jammer dat Bram bij de laatste ronde met zijn knie in de hondenstront viel en jammer dat ik daar pas achter kwam toen ik hem had opgetild en hij met zijn knie tegen mijn buik zat. Lees verder.

Vreet exoten op!

Nee, het is niet de nieuwe leus van een kannibalistische rechtse splinterbeweging. En hoewel het wat xenofoob klinkt: dat is het niet. Hoewel: je zou het ‘biologische xenofobie’ kunnen noemen. In Nederland hebben we een probleem, en dat probleem is de Amerikaanse rivierkreeft. Die verdringt de beschermde inheemse rivierkreeften (voor zover die nog niet zijn gedecimeerd door de kreeftenpest) en vreet sloten kaal.  En dat stemt ons allen natuurlijk tot grote droefenis.
Maar dat is niet nodig, want ik heb een plan. Opeten! Lees verder.

2013 of: Een kleine ode aan het Groene Hart.

Nooit gedacht dat mijn hersenen ooit de zin “Lang leve de bovengrondse elektriciteitskabels!” zouden vormen. In 2013 gebeurde het gewoon. Ik realiseerde me hoe weinig je ze nog ziet, die houten palen, het liefst een beetje scheef, met van die grote witte keramieken (?) stoppen eraan. Toen ik vroeger vloekend vanuit school over de lange dijk naar mijn dorp fietste (toen was ik nog niet zo gecharmeerd van het hele poldergebeuren), zag je ze overal. Ik word oud, geloof ik. Lees verder.

 

 

 

Nieuwe wildernis?

De ‘nieuwe wildernis’ moet een ode aan de natuur zijn. Die ode bestaat vreemd genoeg vooral uit przewalskipaarden en oerrunderen die de boel kaalvreten. Natuur? Er staat een hek er omheen. Paarden en koeien met een hek eromheen. Dat noem je vee. Lees verder.

Over zweefvliegen en hommels

Wie op het internet zoekt op zweefvliegen, vindt al snel pagina’s van vrolijke thermiekvliegers die best een paar centen te besteden hebben aan een motorloos vliegtuig. En daar is niets mis mee. Maar wie zoekt naar een manier om de zweefvliegen in zijn tuin te determineren heeft het lastig. De familie der syrphidae is een nogal onoverzichtelijk zooitje. Een familie vol met zweefvliegen die allemaal op elkaar lijken – maar ook een familie met een heleboel vreemde ooms en tantes. En, nogal onvermoed, een beroemd familielid.  Lees verder!

Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google