De Amerikaanse rivierkreeft (deel 3): eten!

Dit gaat over de Amerikaanse rivierkreeft. Een vervelende exoot die sloten kaal vreet en de kreeftenpest verspreid. Er zijn een aantal varianten van deze kreeft, maar  je kunt ze allemaal eten. Ik schreef er eerder over. Deel 1 ging over de plaag zelf, deel 2 over het vangen, en nu komen we waar het eigenlijk om gaat: eten. Over hoe je die kreeften kunt slachten en bereiden. We (mijn goede vriend Maarten en ik) zijn dat maar eens gaan doen.
UPDATE: ondertussen ben ik op de radio en in de krant geweest met dit verhaal…

Even terug: vangen en opeten toestaan!

Maar zelf vangen en eten mag dus niet. Je mag ze voor veel geld kopen in de winkel, maar niet zelf vangen en opeten. Dat lijkt – ik zeg dat voorzichtig –  een gevolg van het gebrek aan creativiteit en visie bij bestuurders en ecologen.
Punt is: het gaat om een schadelijke exoot. Die moet uitgeroeid worden en dat kan natuurlijk ook makkelijk. Maar ecologen zoeken naar intelligente en moeilijke oplossingen. Ondertussen gebeurt er niets.

Ecologen stellen: als je maar een klein deel vangt, maak je ruimte voor nieuwe exemplaren en stimuleer je de voortplanting. Ja, op korte termijn, ja. Maar het gaat om de lange termijn en je moet ergens beginnen.
En als het vangen en eten van die kreeft ingeburgerd raakt, wordt er niet een klein deel gevangen maar een groot deel. Zo pak je die plaag echt aan.
Uitroeien kan! Dat heeft de geschiedenis vrij uitgebreid aangetoond. Bijvoorbeeld de paling. Bijna uitgestorven omdat men hem graag eet.
En dat moet in het geval van de Amerikaanse rivierkreeft dus bevorderd worden. Vissen op die kreeften met een fuik (die geen bijvangst als kikkers en vissen geeft) toestaan en subsidiëren, een SIRE-campagne, kinderen leren kreeften te vangen, enzovoorts. En natuurlijk honderdduizenden links naar mijn website zodat ik een bekende Nederlander word die niet meer hoeft te werken.

Euh, en de Europese rivierkreeft dan, krijg je die dan niet aan je hengel of in je (verboden) fuik? Nee. Die kreeft zit bijna nergens meer. En zeker niet in de sloot bij jou achter. Vrijwel uitgestorven door de kreeftenpest. Waar de Amerikaanse rivierkreeft niet ziek van wordt.

Genoeg gekletst. Uit de sloot op je bord: hoe?

Wij hadden zes kreeften ter beschikking. En die wilden we opeten.

We hadden vooraf drie dingen bedacht:
1. Het darmkanaal moet er uit;
2. Levend in kokend water gooien (een snelle dood) is dus geen optie;
3. Er moet daarom een andere snelle dood toegepast worden.

De kreeften moesten dus om zeep worden geholpen maar anders dan met een onvrijwillige duik in kokend water. En dat kan ook, zo leerde het internet ons. Met een steek van een scherp mes in de kop (en daarna het doorsnijden van de kop) is de kreeft dood. UPDATE: lees ook even dit, over de zin en onzin van het doorklieven van de kop.

Hieronder: zo dus. De kookpot staat al klaar.  

amerikaanse rivierkreeft

Daarna volgde het verwijderen van het darmkanaal. Aan de staart zitten drie lamellen. De middelste daarvan buig je om richting de rug, tot hij ‘krak’ doet. Daarna draai je hem naar links en naar rechts, en trek je het darmkanaal er in een keer uit.

Hieronder: het verwijderen van het darmkanaal. De gelakte nagels zijn van onze assistente.

Amerikaanse rivierkreeft

Hieronder: Dit is wat je overhoudt: de middelste lamellen van de kreeften, met daaraan het darmkanaal bevestigd.

amerikaanse rivierkreeft

Bereiden

Ondertussen hadden we een eenvoudige bouillon gemaakt (wat sjalotten en wat knoflook gefruit, blaadje laurier erbij), waar we de kreeften in gooiden.
Toen de kreeften zo rood als een kreeft waren (kreeften worden pas rood na het koken doordat er astaxanthine, een rood pigment, vrijkomt) waren ze klaar voor consumptie.

amerikaanse rivierkreeft

Het deel dat je eet is de staart: die braken we af en de rest ging terug in de bouillon, om later vissoep van te maken of iets dergelijks. Wat we nu in handen hadden was wat je in restaurants voor veel geld geserveerd krijgt als je langoustines besteld. Maar dan van zoetwaterkreeften in plaats van zoutwaterkreeften.

Hieronder: breek de staart af, en pel die. Je kunt ze natuurlijk ook, zoals in een restaurant, ongepeld serveren.

amerikaanse rivierkreeft

Smaaktest: lekker! Smaakt als langoustines, lijkt wat op garnaal, iets minder zout. Wij hadden er helaas maar zes. Experiment geslaagd!

Hieronder: gepeld en klaar om te eten. Wat bewerkelijk, als je er maar zes hebt. Voor een maaltijd moet je toch wel een stuk of 25 hebben. Als iedereen dit gaat doen gaat het dus hard met die krengen!

amerikaanse rivierkreeft

11 Comments

  1. Stijn de Bont
    5 september 2018

    Hoi Dolf,

    Sorry voor de wat korte vraag zojuist; iets te snel op enter gedrukt.
    Ik heb echt moeten lachen om jullie verhaal over het bereiden van de Amerikaanse kreeft en ik ben helemaal enthousiast. Een vraagje, puur hypothetisch, wat is een goede manier om aan een fuik te komen. Groet, stijn

    Reply
    • Dolf Siebert
      7 september 2018

      Ha Stijn,
      Mooi, je enthousiasme. Het ís natuurlijk allemaal heel leuk om te doen. Puur hypothetisch gesproken zou je – maar dat doe je natuurlijk niet – zo’n fuik kunnen bestellen. Bijvoorbeeld hierrr. Overigens: met vochtig weer – nu dus- op de juiste plek, migreren de kreeften. Dan kun je ze gewoon pakken. Gaat nóg sneller!
      Eet smakelijk! En laat even weten wat je ervaringen zijn!

  2. Stijn de Bont
    5 september 2018

    Hoe kom ik aan een fuik?

    Reply
  3. Karina van Leeuwen
    3 juni 2018

    Hoi Dolf… Ik en mijn zusje hebben er in twee dagen 70 uitgevist. Ik woon in noord holland in de buurt van alkmaar en vang ze in een watertje in een nieuwbouwwijk.

    Groet Karina (49) en Christa (48)

    Reply
    • Dolf Siebert
      3 juni 2018

      Hoi Karina en Christa, Ik ben natuurlijk benieuwd naar hoe jullie ze hebben gevangen. En: jullie hebben ze vast opgegeten, toch?

  4. Wouter G
    8 april 2018

    Hallo, Hier in Avenhorn stikt het sinds 2 jaar van die dingen. Ik heb soms een fuikje staan om mijn kinderen te laten zien wat er in de sloot leeft. Vanochtend hadden we er 6 in de fuik. Afgelopen jaren had ik ook wel modderkruipers en zeelten, maar sinds de komst van het fonteinkruid (ook zo’n exotische plaag) en kreeften zien we die helaas ook niet meer.

    Reply
    • Dolf Siebert
      8 april 2018

      Ja Wouter, dat is het probleem met die beesten: ze eten eitjes van vissen. En amfibieën. Hoewel er nog niet zoveel onderzoek naar is gedaan zie je het eigenlijk zo ook wel. Opvreten dus! Zes is nog wat krap voor een maaltijd, maar als voorgerecht moet het kunnen!

  5. Willem Seine
    3 maart 2018

    Hallo Dolf, tijdens het schaatsen gisteren op de bevroren kreken in de Wieden, in de kop van Overijssel, trof ik op de kant restanten van een dode Amerikaanse rivierkreeft. Ik heb de resten meegenomen en vervolgens herkend op basis van plaatjes op internet. Interessant dat ze hun weg hierheen gevonden hebben. Prima idee om ze te eten. Spreekt me aan. Wel veel werk lijkt me dat vangen dat vangen en klaarmaken. Waar kan je ze kopen? Groet. Willem Seine uit Deventer.

    Reply
    • Dolf Siebert
      3 maart 2018

      Ha Willem, je kunt de kreeftenstaarten (dat is wat je van die beesten eet) gewoon bij de ALbert Heijn kopen. Alleen dan wel met voedingszuur en conserveermiddel erbij. De vishandel zal ze ook wel hebben. Vangen is best veel gedoe, slachten en klaarmaken niet, dat valt reuze mee. Ik hoop dat ze in de Wieden, toch een prachtig natuurgebied, niet teveel schade aanrichten. Groeten!

  6. Maik
    17 augustus 2017

    Hoi
    Vet leuk hoe je het over de rivier kreeftjes heb.
    Me zoon en ik vinden het grappige beesten is er ergens bekend waar je ze in noord Holland kan vangen?
    Bij ons in de regio nog niks kunnen vinden

    Reply
    • Dolf Siebert
      17 augustus 2017

      Ha Maik, bedankt voor je reactie. Leuk. Ook in Noord Holland zitten ze, maar – net als hier – niet overal. Kijk even hier: https://rivierkreeft.wordpress.com/soorten-rivierkreeft/
      Maar waar je precies moet zijn in Noord Holland weet ik niet. Meestal zijn het ondiepe sloten een veenweidegebieden, maar ook bij dorpen en steden. Vraag het eventueel even na bij je lokale natuurvereniging (KNNV of IVN). Die weten het wel.

Leave a Reply