Reeën zoeken

Op vakantie in Frankrijk was er van alles te zien in de natuur. Ook reeën, en wie weet wat nog meer. Voor dag en dauw opstaan dus en lopen maar. Nou, die reeën zag ik. Maar er waren wat aandachtspunten en leermomenten. Om die tijd (6:00 uur, bewolkt) heb je namelijk nog te weinig licht voor goede foto’s. En de reeën die ik zag, zagen (of beter: roken) mij eerder. Er stond bijna geen wind en het was vochtig. Perfecte ruikomstandigheden. De reeën gingen er vandoor.
Ik heb daar trouwens nog best mooie foto’s van gemaakt. Maar een foto van een vluchtend dier is een stomme foto. Je hebt immers het dier – de natuur – verstoord.

Hieronder: dan maar géén foto van een ree die er vandoor gaat.

Maar soms kun je bepaald weinig doen aan die verstoring. Of je wordt zelf verstoord. Zo stond ik stil op een hoekje, op een bospad. Zomaar, beetje kijken. Opeens zag ik uit mijn ooghoeken zag ik iets bruins aan komen trippelen. Een ree. We stonden meteen een meter of vier bij elkaar vandaan. Even stonden we allebei aan de grond genageld. De wind stond mijn kant op en de ree had me niet geroken.
De ree dacht “Huh? Qu’est ce que c’est?!” en ging er vandoor. Ik dacht “Huh, euh…” en deed een halfslachtige poging een foto te maken.

Hieronder: fotograferen in het bos, met de instellingen waarmee je net libellen in de zon hebt gefotografeerd: de kortste weg naar een mislukte foto.  

Ree

Later kwam ik er achter dat reeën in gebieden waar het heel stil is, in de zomer ook overdag actief zijn. En stil was het: ik maakte twee keer dezelfde wandeling met een tussenpoos van twee dagen. Op een moment zag ik in de modder voetstappen staan. Mijn voetstappen, van twee dagen eerder. Er was daar in de tussentijd niemand geweest.
Op een veldje stond ik even om me heen te kijken en ja hoor: een ree. Gewoon, om een uur of 11:00. De wind stond goed, de ree deed zijn ding en ik keek er naar.

Hieronder: ook tijdens het eten kijken (luisteren, ruiken) reeën regelmatig om zich heen.

ree

Hieronder: jeuk. Verstoring, maar niet door mij. Even later hobbelde hij rustig weg.

Ree

Maar het scheen er nog makkelijker te kunnen: onze vakantiebuurvrouw – die dit misschien ook leest (Hallo, ook weer thuis? Goede reis gehad?) – zag reeën op een veldje om de hoek. Gewoon overdag.
Tja. 5:30 uur opstaan is thuis de moeite waard. Maar op vakantie niet. Wat een belachelijk idee ook eigenlijk.

 

Leave a Reply