Wijlen Johannes
Maarten Schoemaker is behalve een goede vriend ook enthousiast verzamelaar van fossielen. Hij schrijft over de vreemde en interessante vondsten die hij, over het algemeen op het strand, doet. Dit keer: Johannes en zijn prehistorische voorgangers uit het eoceen.
 
 
 

Johannes was een hele grote! Ongekend zoals hij ‘de stervende zwaan’ kon vertolken; Fokine had het niet zo kunnen bedenken. Toch was Johannes niet de eerste die het probeerde. Al eeuwen, vanaf het Eoceen om precies te zijn, proberen de Cetacea, neer te zetten wat Johannes deed, maar vaak zonder succes.  Vaak strandden deze pogingen nog voor dat er publiek op de been was gebracht of verzandden ze in een doods schouwspel.  Zo niet bij Johannes. Johannes wist wanneer hij moest pieken, als echt theaterdier! Het schijnt dat Joop nog geprobeerd heeft Johannes naar Scheveningen te halen, maar dat zag Johannes niet zitten. Hij had zijn podium al gekozen. Een prachtig decor waar de elementen vrij spel hadden: Texel.

Maar nu is Johannes niet meer.Tijdens het optreden ging het mis. Wat iedereen had kunnen zien aankomen, werd werkelijkheid. Johannes speelde vier dagen lang zijn zwaan, ging er in op en blies zijn laatste asem. Voor altijd!

Wat er precies is mis gegaan,  is nog onbekend. Wel staat volgens sommigen vast dat hij nog te redden  was. Anderen sluiten moord niet uit. “Het is belachelijk, ze hebben hem gewoon vermoord” rept een van de deelnemers, aan de in aller ijl georganiseerde, stille tocht. Het drama van Texel heeft Nederland verdeeld in ware dierenliefhebbers en brute barbaren. Voor Johannes maakt het niet meer uit. Hij is op weg naar het walvissenwalhalla.

Persoonlijk heb ik, natuurliefhebber tot op het bod, niets dan jeuk gekregen van Lenie en haar kornuiten. Alleen al daarom kies ik in dit geval aan de kant van de barbaren. Niet dat het beest van mij dood moest, er is natuurlijk niets op tegen om zo’n beest weer terug het water in te trekken, maar de selectieve verontwaardiging die er nu, het niet is gelukt, losbarst onder ‘dierenliefhebbend’ Nederland vind ik ietwat overtrokken. Aan elk beest komt een eind, zo gaan die dingen. Hoe zielig ook. De vraag is: ontfermde zij zich ook over die aangespoelde kokkel die tergend langzaam lag uit te drogen in de vloedlijn? Ik denk het niet! Die hebben ze niet gezien. De kokkel heeft namelijk geen groot oog waarin wij al het zeer van het beest kunnen waarnemen. Voor de kokkel dus geen stille tocht.

Zelf ben ik steeds meer een voorstander geworden van het ‘niet bemoeien’. Dacht ik vroeger nog dat natuur te beschermen was, ondertussen ben ik van mening dat we het enkel nog kunnen conserveren of het de kans geven zich opnieuw te uiten. Natuur is wat zich spontaan ontwikkelt of handhaaft, maar niet het resultaat van een menselijke doelstelling. Natuur kan je niet maken, natuur moet je de ruimte geven.

Bemoeien is noodzakelijk daar waar mensen de natuur schade berokkenen, zeker wanneer dit moedwillig gebeurt.  Dat de Sea shepherd zich inspant om walvisvaarders het jagen onmogelijk te maken juich ik alleen maar toe. Maar dat zij een stille tocht wilde voor een door samenloop van omstandigheden gestorven bultrug, daar begrijp ik niets van. Gelukkig zagen zij zelf ook in dat het iets teveel van het goede was. De tocht voor Johannes is er uiteindelijk wel gekomen, waardoor de devaluatie van de stille tocht nu echt een feit is, een initiatiefnemer wist via Facebook anderhalve man en een paardenkop op de been te brengen. Prachtig!

Omdat ik de rotste niet ben, zal ik straks in stilte de ramen even tegen elkaar open zetten, maar dan wel voor het echte onrecht dat we de natuur aan doen.

Johannes bezoek ik wel wanneer hij een mooi plekje heeft gekregen in Naturalis.

UPDATE 21 februari 2013:  Johannes is nu bijna een kaal skelet. Alleen de vinnen er nog af.

8 Comments
  1. Ik deel je standpunt, Dolf. Toen ik over die stille tocht hoorde vroeg ik me af of ik het wel goed gehoord had. Je kunt naar mijn idee iemand die omgekomen is door zinloos geweld o.i.d. en herdacht wordt met een stille tocht, niet gelijk stellen aan een toevallig op het strand aangespoelde en dode bultrug. Daarmee wordt die tocht een karikatuur. En dan de bedreigingen via FB aan Ecomare, die sloegen toch ook nergens op. De houding van Lenie ‘t Hart verbaasde mij heel erg. Ik had meer realiteitszin bij haar verwacht. Hieruit lering trekken, een protocol maken en een volgende keer anders handelen, vind ik wel een goede actie. Groetjes, Joke

    • Dolf Siebert

      Klopt Joke, die stille tochten devalueren. Trein vertraging? Stille tocht. Iemand kiespijn? Stille tocht. Ik zoek, net als Maarten (die grappig genoeg dit stukje schreef terwijl ik exact hetzelfde dacht, en er iets over wilde schrijven), Johannes wel op in Naturalis.

  2. realiteit en hollandse nuchterheid. de natuur is toch ook eten of gegeten worden

    • Dolf Siebert

      Zo is het Bas.

    • Maarten

      Precies.

  3. mooi citaat:

    ‘Ik noem de Zeehondencrèche altijd de Stichting ter meerdere eer en glorie van Lenie ‘t Hart”, zegt iemand die haar al jaren kent.

  4. Dolf

    Zet een camera op een stervende bultrug en heel Nederland is ineens betrokken bij het dierenleed van de wereld. Terwijl het gewoon om natuurlijke selectie gaat. Camerabetrokkenheid heet dat. Maar s’avonds gaat er gewoon een plofkip de pan in. Want daar stond geen camera op. En dan Lenie ‘t Hart, en Sea Sheppard. Op zoek naar donateurs, met vals sentiment en over de rug van de KNRM, die álles op álles had gezet om dat beest te redden, en over de rug van Naturalis. Compleet met belachelijke complottheorieën. Gelukkig had Greenpeace meer realiteitsbesef.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

36  +    =  42

Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google