Ronde zonnedauw

We waren op Schiermonnikoog op vakantie. Iemand vroeg “Weer? Wil je niet eens ergens anders heen?”. Hij kon zich kennelijk niet voorstellen hoe dynamisch de natuur op zo’n plek is en waarom dat altijd blijft boeien. En dat je er altijd weer andere dingen kunt vinden. Zelfs zonder zoeken, ronddwarrelend in die grote ruimte.

Hieronder: hoe kun je daar nou uitgekeken raken?! Tekst gaat verder onder de foto. 

Zoeken en vinden…

Vorig jaar waren we er ook in de zomer. Op het lijstje stond ook: zoeken naar zonnedauw. Het was te droog in de zomer of zo. Dit jaar weer gezocht en nu: gevonden. En nu weet ik dat we telkens op de verkeerde plekken keken: we zochten op plekken waar het duidelijk vochtiger was dan de omgeving. Rond duinorchis (nog nooit zóveel gezien als deze zomer trouwens) en parnassia en dat bleek fout. Daar staat het helemaal niet naast! Hoewel ook die planten van vochtige en voedselarme plekken houden, houdt de zonnedauw kennelijk net weer van een andere vochtigheidsgraad en van een nog iets voedselarmer plekje. Op zich logisch voor een plant die zijn dieet aanvult met insecten.
En na een tijdje zoeken het lukte dus. Wat een ontzettend klein plantje! We zochten er een met een prooi. Welnu: volgende keer neem ik mijn leesbril mee.

Hieronder: Zonnedauw met een mier als prooi (tekst gaat verder onder de foto). 

Duinwolfspin

Op waarneming.nl voerde ik de foto van de zonnedauw in als plantje. Die werd echter aangepast naar een waarneming van een spin – de prooi in dit geval. Tja. Ga maar uitleggen dat je zocht naar zonnedauw en niet naar een spin. Het is trouwens (vermoedelijk) een Duinwolfspin (Pardosa monticula). Op zich ook een mooie waarneming.

Hieronder: Zonnedauw met (vermoedelijk) een duinwolfspin als prooi (tekst gaat verder onder de foto). 

Hieronder: Dolf in actie. Wat een miniatuurplantje!

Hieronder: geen zonnedauw bij die duinorchis, waar de bruine kiekendief boven jaagt.